سُنیا سی کروڑ دا

ایویں نہیں سی بزرگاں نے دتی اے دنائی، جیہڑا سچا رستہ سی، اوہو ہی دکھلائی دا۔ سُنیا سی کروڑ دا، دیکھیا تے لکھ دا، راہ پیا تے سو دا، واہ پیا تے ککھ دا۔ ظاہر دی چمک اتے ایویں نہ توں ڈولیں، دوروں جیہڑا لشکے، اوہ نئیں سونا سکھ دا۔ پرکھے بغیر بندہ، بھرم نہیں رہندا، اے دنیا دا میلہ اے بس اکو ہی پکھ دا۔ مطلب دے نے سجن تے مطلب دے نے ساؤ، لوڑ پئے تے کوئی وی نال نئیں کھلو وے دا۔ وکھت پئے تے سچے وی مکھڑے نے موڑدے، ایتھے کوئی وی نئیں سجن سچے سکھ دا۔ پیسے دے ترازو وچ تولدے نے رشتے، مل نئیں پیندا ایتھے کسے دے دکھ دا۔ دنیا دے مکر توں توں دل نوں بچا لے، اے پینڈا اے پیارے بس اوکھے ہی دکھ دا۔ مٹی دے توں پتلے توں مان کیوں اے کردا، انت نوں اے بندہ بس مٹی دے ککھ دا۔ پہچان جے توں کر لئیں سچے ہادی سجن دی، رستہ بدل جائے گا تیرے ہر اک دکھ دا۔ بس نام رہے سچے دا سحرؔ، باقی سبھ اے فانی، اے دنیا دا میلہ اے بس اکو ہی پکھ دا۔